Het verslag van M-day en de dagen erna...
Na een wat onrustige nacht, ging het eerste alarm. Vandaag de M-day, nu moet het echt gaan gebeuren. Aankleden en naar de lobby van het hotel, waar om half 6 's ochtends de bus vertrok naar Staten Island. Het was maar 2 graden, we hadden 4 lagen kleding aan plastic mee. Daar aangekomen door een aantal controles heen, ik had een eerder startnummer maar wilde met mijn loopmaatjes starten, ze maakte er geen probleem van zolang je maar lager start. Op het startterrein kon je koffie, thee, bagels, powerbars krijgen en er zijn zat wc's. Prima verzorgt allemaal. Het was alleen ontzettend koud. We hadden uitzicht op de Verrazano-Narrow Bridge, dat is de eerste van de 5 bruggen.
Om 9.30 moesten wij onze tassen inleveren, dus wat kleding alvast uit die we wilde bewaren voor na de loop. De rest aangehouden om niet helemaal verkleumd te starten.
De spanning stijgt en voor dat je het weet liepen we met zijn vieren over de start-matten. En dan gaat onze eerste marathon beginnen. Maar rustig beginnen om de spieren warm te krijgen. En onderweg wat kledingstukken uitgegooid, want het werd toch nog zo'n 12 graden, prima loopweer.
De Verrazano-Narrow Bridge is erg lang maar gaat toch geleidelijk om hoog en we zijn natuurlijk nog helemaal fris. En daarna Brooklyn in, het parcours hier is nog redelijk vlak en al een gezellige sfeer. En ja hoor de eerste plaspauze dat krijg je als je 4 uur in de kou hebt gestaan. We waren niet de enigste die er last van hadden bij de wc stonden rijen, nou dan maar een zijstraat in en tussen de auto's.
De
stemming kwam er steeds meer in, de toeschouwers waren fantastisch. Lida, Anita, Ria, Marian het hele rijtje namen werden steeds opgenoemd. En "Anita you
can do it" en nog veel meer van deze kreten van de toeschouwers langs de kant.
We zaten nu helemaal in ons ritme en genoten van alle muziek, van rappers tot rockbandjes tot gospelkoren. Het was één groot feest. Alleen in de orthodoxe jodenwijk was het stil, de mannen met hoedjes en pijpenkrullen staken gewoon over of er niets aan de hand was.
En dan voor ons de Pulaski Bridge, voor dat we de brug op gaan nemen we nog even ons tweede gel en water. En dan een behoorlijk klimmetje, maar we zijn wel op de helft.
En op naar de volgende brug de Queensborro-Bridge, weer een behoorlijk klimmetje, sommige mensen gaan nu toch wel lopen. Ik was mijn loopmaatje kwijtgeraakt, maar het ging super de brug op, wel weer een behoorlijke klim. Maar dan hoor je de menigte al en draai je First Avenue op. Dit is super een brede straat met veel toeschouwers waar ook de Hollandse supporters staan. Je voelt je een ster, vooral als je naam geroepen word. Op naar de 30km en ik voel me erg goed. First Avenue in Manhattan is wel heel erg lang. Eindelijk de brug die ons naar de Bronx brengt. Er staat een groter neger, 'Welcome to the Bronx' te roepen. Even denk je dat je in een film beland bent.
Weer langs leuke muziek en goede band met trommels, maarja kan niet blijven kijken moet door en wil blijven lopen. En dan Harlem in, bij een parkje staat een groot gospelkoor, echt helemaal super, even een kippenvel gevoel, maarja kan niet gaan stoppen, hup Fifth Avenue op die leidt naar Central Park. Dit was toch nog wel even een zwaar stukje, klimmetjes en de benen gaan het nu toch wel voelen. En waar is die ingang nou in Central Park. Wat een lange weg. En dan zie ik ook nog een man niet lekker worden langs de kant, zag er niet goed uit, maar er waren wel mensen bij hem (loopmaatje 2 minuten achter me vertelde me dat hij gereanimeerd werd). Zat even in een kleine dip maar toen hoorde ik me naam, Lida, een ander loopmaatje liep achter me en hup de knop om en mee met haar. Het duurde lang maar daar was het 40 km punt, nog even doorgaan en dan weer het Central Park uit en de lange weg naar Columbus Circle en hup weer Central Park in. De weg gaat nog iets omhoog. Er word geschreeuwd en mijn naam word gegild, nog één keer high-fiven, wil nu gewoon naar de finish. En dan de finish, wat was ik blij, ik heb mijn eerste marathon gelopen. Mijn maatje was 23 seconden eerder gefinisht en wachtte me op. We vielen in elkaars armen, we hebben het gedaan, het is gelukt binnen de 5 uur en dan in een roes krijg je je medaille om, thermo-deken en een tasje met eten en je krijgt je tas met spullen terug, om snel wat warms aan te doen. Voelde ondertussen me mobiel al gaan, snel peter effe terug bellen en effe kort mijn verhaal vertelt en de uitslagen van de rest kreeg ik door. Ria en Marian zaten nog achter ons dus even gewacht. Foto's genomen. En dan door schuifelen met de mensenmassa mee het park uit en dan teruglopen naar het hotel.
Daar een heerlijke warme douche genomen, en met de taxi naar de after-party bij Times Square die Krooderreizen verzorgt had. Helemaal voldaan hebben we een lekker biertje/wijntje genomen.
Maandag 3 november:
's Ochtends lekker ontbijten en de New York Times gekocht om te kijken of onze namen er in stonden. En ja hoor daar sta je dan.
Daarna de rondvaartboot genomen en de skyline van Manhattan bewonderd, langs Ellis Island, Vrijheidsbeelds, Brooklynbridge en daarna geshopt... Eigenlijk weinig last van onze spieren alleen trappetje op en af voelt wat stijvig.
's Avonds heerlijk gegeten bij een Italiaan met een fles prosecco.
Dinsdag 4 november:
Rustig ingepakt en lekker ontbijtje genomen, daarna naar de starbucks en met onze koffie door Central park gelopen, schitterend weer 17 graden. Lekker even gezeten. 's Middags met de bus naar JFK Airport waar we onze laatste dollars opmaken en dan terug naar Nederland...
Mijn eerste marathon, wat een ervaring en zeker in een stad als New
York, met al die toeschouwers die je naar de finish
toe schreeuwen.
Nu is het weer tijd voor andere dingen... maar ik denk niet dat het mijn laatste marathon zal zijn...
Laatste reacties